Το Reflections είναι μουσικό άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 1969 σε σύνθεση του Μάνου Χατζιδάκι.
Το λεύκωμα συντέθηκε για το συγκρότημα New York Rock & Roll Ensemble, στη Νέα Υόρκη όπου ο Μάνος Χατζιδάκις ζούσε από το 1966, και οι στίχοι ήταν στα Αγγλικά, γραμμένοι από το συγκρότημα. Στην Ελλάδα κυκλοφορούν αργότερα με ελληνικό στίχο τα τραγούδια Κεμάλ και Περιμπανού (Noble Dame), ενώ με ελαφρές αλλαγές ερμηνεύει ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και το Πού το πήγαν το παιδί. Το 1993 επανακυκλοφόρησε με νέους στίχους του Νίκου Γκάτσου στα Ελληνικά, σε ερμηνεία της Αλίκης Καγιαλόγλου, υπό τον τίτλο Αντικατοπτρισμοί. Στο δίσκο αυτό υπάρχουν στίχοι σε όλα τα τραγούδια, σε αντίθεση με το Reflections όπου δύο τραγούδια ήταν ορχηστρικά. Το 2005 κυκλοφόρησε μια διασκευή του άλμπουμ από το Πατρινό συγκρότημα Raining Pleasure, με τον τίτλο Reflections και τους αγγλικούς στίχους. Τραγούδια από τον δίσκο έχουν κατά καιρούς διασκευάσει, είτε με ελληνικούς είτε με αγγλικούς στίχους, πολλοί καλλιτέχνες όπως η Δήμητρα Γαλάνη (δίσκος Χορός με τη Σκιά μου), ο Αλκίνοος Ιωαννίδης (δίσκος Εκτός Τόπου και Χρόνου), η Τάνια Τσανακλίδου (δίσκος Το μαγικό κουτί), η Μαρία Φαραντούρη (δίσκος Η Μαρία Φαραντούρη Τραγουδά Μάνο Χατζιδάκι), ο Βασίλης Λέκκας (δίσκος Όρθιοι) και ο Μάριος Φραγκούλης (δίσκος Φεγγάρι Ερωτευμένο).
Ο Χατζιδάκις είχε πει για τον δίσκο:
Τα “Reflections” με την φόρτιση των Ελληνικών στίχων του Γκάτσου έγιναν σαν τα πολλά πρόσωπα μιας γυναίκας. Μιας γυναίκας που θα μπορούσε να είναι κι ένας νέος άντρας μέσα στην επαναστατημένη ατμόσφαιρα αμφισβήτησης που χαρακτήριζε τη Νέα Υόρκη του '68. Έγιναν οι αντικατοπτρισμοί της πόλης και των νέων ανθρώπων της και απαιτούσαν πολυεδρική ερμηνεία γυναίκας με διαφορετικές φωνές, με αντιδράσεις, με όψεις σπασμένες μέσα σε κρύσταλλα. Η Αλίκη Καγιαλόγλου φανερώνεται άξια ερμηνεύτρια, παίζοντας και μεταπηδώντας από το ύφος της Γκρέτα Γκάρμπο στην πληθωρικότητα της Μανιάνι ή την τραγική έξαρση της Κατίνας Παξινού. Με την ερμηνεία της το έργο αποκαλύπτεται. Κι έτσι με την απόσταση του χρόνου και με την ωριμότητα της ερμηνείας φανερώθηκαν ξανά οι "Αντικατοπτρισμοί" στην Αθήνα του ’93(Wikipedia)
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις Πρώτη εκτέλεση: Αλίκη Καγιαλόγλου
Πάλι μεγάλα λόγια κι υπερβολές πάλι μεγάλα λόγια μου ξαναλές.
Όποιος χωρίς δαιμόνους δαιμονίζεται πάει μια δεξιά, μια αριστερά,
ποτέ δεν πάει μπροστά.
Λόγια γνωστά και ίδια λόγια αδειανά ατέλειωτα ταξίδια στο πουθενά.
Όποιος χωρίς ανέμους ανεμίζεται πάει μια ψηλά, μια χαμηλά,
ποτέ δεν πάει σωστά.
Αν μ'αγαπάς κι αν θες να σ'αγαπώ σταμάτα να σκορπάς το άνθος σου και τον καρπό.
Μαζί μου θέλω σεμνά να περπατάς αλλού να μην κοιτάς
ο κόσμος σου να είμαι εγώ.
Πάλι μεγάλα λόγια κι υπερβολές πάλι μεγάλα λόγια μην ξαναλές.
Όποιος χωρίς φεγγάρια φεγγαριάζεται πάει μια κρυφά, μια φανερά
ποτέ δεν πάει στρωτά.
Αν μ'αγαπάς κι αν θες να σ'αγαπώ σταμάτα να σκορπάς το άνθος σου και τον καρπό.
Μαζί μου θέλω σεμνά να περπατάς αλλού να μην κοιτάς
ο κόσμος σου να είμαι εγώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου