Reflections Manos Hadjidakis & New York Rock & Roll Ensemble - 8. Street song (Αντικατοπρισμοί Αλίκη Καγιαλόγλου)

 

                              

Το Reflections είναι μουσικό άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 1969 σε σύνθεση του Μάνου Χατζιδάκι.


Το λεύκωμα συντέθηκε για το συγκρότημα New York Rock & Roll Ensemble, στη Νέα Υόρκη όπου ο Μάνος Χατζιδάκις ζούσε από το 1966, και οι στίχοι ήταν στα Αγγλικά, γραμμένοι από το συγκρότημα. Στην Ελλάδα κυκλοφορούν αργότερα με ελληνικό στίχο τα τραγούδια Κεμάλ και Περιμπανού (Noble Dame), ενώ με ελαφρές αλλαγές ερμηνεύει ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και το Πού το πήγαν το παιδί. Το 1993 επανακυκλοφόρησε με νέους στίχους του Νίκου Γκάτσου στα Ελληνικά, σε ερμηνεία της Αλίκης Καγιαλόγλου, υπό τον τίτλο Αντικατοπτρισμοί. Στο δίσκο αυτό υπάρχουν στίχοι σε όλα τα τραγούδια, σε αντίθεση με το Reflections όπου δύο τραγούδια ήταν ορχηστρικά. Το 2005 κυκλοφόρησε μια διασκευή του άλμπουμ από το Πατρινό συγκρότημα Raining Pleasure, με τον τίτλο Reflections και τους αγγλικούς στίχους. Τραγούδια από τον δίσκο έχουν κατά καιρούς διασκευάσει, είτε με ελληνικούς είτε με αγγλικούς στίχους, πολλοί καλλιτέχνες όπως η Δήμητρα Γαλάνη (δίσκος Χορός με τη Σκιά μου), ο Αλκίνοος Ιωαννίδης (δίσκος Εκτός Τόπου και Χρόνου), η Τάνια Τσανακλίδου (δίσκος Το μαγικό κουτί), η Μαρία Φαραντούρη (δίσκος Η Μαρία Φαραντούρη Τραγουδά Μάνο Χατζιδάκι), ο Βασίλης Λέκκας (δίσκος Όρθιοι) και ο Μάριος Φραγκούλης (δίσκος Φεγγάρι Ερωτευμένο).

Ο Χατζιδάκις είχε πει για τον δίσκο:
Τα “Reflections” με την φόρτιση των Ελληνικών στίχων του Γκάτσου έγιναν σαν τα πολλά πρόσωπα μιας γυναίκας. Μιας γυναίκας που θα μπορούσε να είναι κι ένας νέος άντρας μέσα στην επαναστατημένη ατμόσφαιρα αμφισβήτησης που χαρακτήριζε τη Νέα Υόρκη του '68. Έγιναν οι αντικατοπτρισμοί της πόλης και των νέων ανθρώπων της και απαιτούσαν πολυεδρική ερμηνεία γυναίκας με διαφορετικές φωνές, με αντιδράσεις, με όψεις σπασμένες μέσα σε κρύσταλλα. Η Αλίκη Καγιαλόγλου φανερώνεται άξια ερμηνεύτρια, παίζοντας και μεταπηδώντας από το ύφος της Γκρέτα Γκάρμπο στην πληθωρικότητα της Μανιάνι ή την τραγική έξαρση της Κατίνας Παξινού. Με την ερμηνεία της το έργο αποκαλύπτεται. Κι έτσι με την απόσταση του χρόνου και με την ωριμότητα της ερμηνείας φανερώθηκαν ξανά οι "Αντικατοπτρισμοί" στην Αθήνα του ’93. (Wikipedia)

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Πρώτη εκτέλεση: Αλίκη Καγιαλόγλου

Όλα τα σπίτια είναι αδειανά, γεμάτοι οι δρόμοι, τι ρωτάνε οι τροχονόμοι; Τι συμβαίνει εδώ; Κι έτσι τυχαία σύσσωμη η τροχαία μπήκε στο χορό.

Όλοι χορεύουν απόψε, τραγουδάνε όλοι στη μεγάλη τούτη πόλη κι είναι Κυριακή.
Γίνανε φίλοι, αγγέλοι και διαβόλοι με τη μουσική.

Με το φεγγάρι που λάμπει τώρα σα μπαλόνι, το παιδί γελά, θυμώνει και κοιτά ψηλά.
Και κάθε νύχτα απ' το παλιό μπαλκόνι το πετροβολά.

Με τη βεντάλια στο 'να της χέρι για σημαία κάποια γριά ρωτά παρέα μ' άλλες έξι-εφτά, ποιος έχει βγάλει πάλι απ' τα λαθραία σίγουρα, λεφτά.

Τόσος κόσμος πού πηγαίνει; Τι συμβαίνει, τι συμβαίνει, τι;
Μάχη; Πόλεμος; Ειρήνη; Τι θα γίνει, τι θα γίνει, τι;
Όλοι κι όλα μοιάζουν ένα, σαν εσένα σαν εμένα στης ζωής την πιο τρελή γιορτή.

Αεροπλάνα πετάνε χαμηλά με χάρη και μ' ανεμελιά σα γλάροι στην ακρογιαλιά.
Ψάχνει το ταίρι της να βρει, μακάρι, κάθε κοπελιά.

Το πανηγύρι ετούτο θα τελειώσει. Όμως μαγεμένος θα 'ναι ο κόσμος, η καρδιά κι ο νους. Μ' ένα τραγούδι πάντα ανοίγει ο δρόμος για τους ουρανούς.