http://www.sevenart.gr/movie.php?id=2529
Υπόθεση: Το 1988, όταν ο Πινοσέτ ετοιμάζεται για το δημοψήφισμα που θα καθορίσει την προεδρία του στη Χιλή, η αντιπολίτευση αναθέτει σ’ ένα νεαρό μαρκετίστα την καμπάνια της. O Gael Garcia Bernal υποδύεται έναν παράτολμο νέο, στέλεχος μιας διαφημιστικής εταιρίας που ηγείται της εκστρατείας ‘ΝΟ’, εναντίον του Πινοσέτ. Δεκαπέντε χρόνια μετά την ανάληψη της εξουσίας από τους καθεστωτικούς ο René Saavedra παράλληλα με την δική του μάχη στην προσωπική του ζωή, επιστρατεύει τους πιο δυνατούς όρους μάρκετινγκ και με τη βοήθεια των ακτιβιστών της αντιπολίτευσης καταστρώνουν ένα σχέδιο κι έχουν 27 ημέρες για να το εκτελέσουν σωστά, να κερδίσουν τις εκλογές και να απελευθερώσουν την χώρα τους.
Κριτική SevenArt:
Με την ταινία αυτή κλείνει την τριλογία του ο Χιλιανός Πάμπλο Λορέν για την δικτατορία Πινοσέτ στη χώρα του, μια από τις πιο άγριες χούντες στην Ιστορία του 20ου αιώνα που κράτησε χρόνια και εξακολουθεί να συγκλονίζει τον κόσμο. Ο Λορέν δεν κάνει μια ακόμη κοινότυπη ταινία αντίστασης για εκείνα τα χρόνια (άλλωστε έχουν γίνει πάμπολλες, και από σκηνοθέτες όπως ο Γαβράς και ο Πολάνσκι) αλλά επικεντρώνεται σε ένα γεγονός που ελκύει και προκαλεί.
Είμαστε στο τέλος της δικτατορίας, τη δεκαετία του 1980, όταν ο Πινοσέτ αποφασίζει να διεξάγει δημοψήφισμα για τη συνέχιση ή όχι της θητείας του, συμμορφούμενος κατά ένα μέρος με τις συστάσεις που του γίνανε από το εξωτερικό. Εκεί εμπλέκεται ένας αμερικανοθρεμμένος Χιλιανός διαφημιστής (τον ερμηνεύει έξοχα ο Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ) ο οποίος εντέλει γέρνει προς την πλευρά της αντιπολίτευσης και συμμετέχει ενεργά, παρά τον έμπρακτο πόλεμο που δέχεται, στην καμπάνια του ΟΧΙ.
Ο Λορέν, όπως και στις άλλες ταινίες του, κινηματογραφεί επιδέξια, πρωτοποριακά, και αρκούντως προβοκατόρικα. Η κάμερα είναι στο χέρι και ο φωτογραφικός φακός που έχει χρησιμοποιηθεί έρχεται κατευθείαν από εκείνα τα χρόνια ώστε να φέρει πιο κοντά τους σημερινούς θεατές και να τους κάνει να αισθανθούν τον παλμό και την ένταση που επικρατούσαν τότε στον κόσμο της Χιλής.
Ο Πάμπλο Λορέν είναι και με τη βούλα ένας από τους καλύτερους Λατινοαμερικάνους σκηνοθέτες, ο οποίος μεστώνει με τον καιρό και κάνει έναν κινηματογράφο που αφενός ξεχωρίζει από το μέσο όρο κινηματογραφικά, αφετέρου διαθέτει θεματολογικά ύφος και ουσία για ιστορίες και καταστάσεις που προκαλούν το ενδιαφέρουν το κοινού.
Η ταινία βραβεύτηκε στις Κάννες, άρεσε στο κοινό της Θεσσαλονίκης και διεκδικεί το Όσκαρ ξένης ταινίας 2013 παρόλο την… «Αγάπη» του Χάνεκε.
Νέστορας Πουλάκος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου