"Who Will Take My Dreams Away?" Written by Angelo Badalamenti, Marianne Faithfull
Performed by Marianne Faithfull (συγκλο
http://cine.gr/film.asp?id=1506&page=4 πηγή Cine.gr
H Adele (Vanessa Paradis) είναι μια νεαρή κοπέλα που ερωτεύεται εύκολα αλλά στο τέλος παραμένει μόνη, απορριμένη και ανικανοποίητη. Μην αντέχοντας την «θλιβερή» ζωή της προσπαθεί να αυτοκτονήσει πέφτοντας από μια γέφυρα. Ευτυχώς εκεί κοντά βρίσκεται ο μυστηριώδης Gabor (Daniel Auteuil) που την σώζει ιπποτικά. Ο Gabor της εξομολογείται πως είναι performer και πως το νούμερό του είναι να πετάει στιλέτα στην παρτενερ του σε διάφορες παραστάσεις τσίρκου αν τον κόσμο και της προτείνει να τον ακολουθήσει. Κοντά του η Adele μαθαίνει να μην παρασύρεται τόσο εύκολα από τους άντρες και να αποκτά εμπιστοσύνη στον εαυτό της και από την Adele ο Gabor με την σειρά του ξαναμαθαίνει να χαίρεται την ζωή. Και όλα αυτές οι αλλαγές συμβαίνουν την ίδια στιγμή που μια λάθος κίνηση του κατά την παράσταση μπορεί να τραυματίσει θανάσιμα την Adele.
Κατ εξοχήν γαλλικό φιλμ με την πιο γαλλική εφηβική μούρη που πέρασε ποτέ από το σινεμά (πολύ πριν την... Casta), την μοναδική Paradis. Το νεανικό, σχεδόν παιδεραστικό προσωπάκι της αρχετυπικής λολίτας Paradis έχει ως καλύτερο σύμμαχο την ασπρόμαυρη φωτογραφία που της δίνει έναν αέρα τραγικότητας και την ωριμάζει απότομα. Η Paradis τα καταφέρνει θαυμάσια στον όχι ιδιαίτερα απαιτητικό ρόλο της και γεμίζει την οθόνη με την ομορφιά της. Το μεγαλύτερο βάρος πέφτει όπως είναι φυσικό στον μεσόκοπο, μυστηριώδη πρωταγωνιστή του βετεράνου Auteuil ο οποίος ξέρει το παιχνίδι τόσο καλά που είναι σαν να έχει βάλει τον αυτόματο.
Η ταινία του Leconte είναι εκκεντρικά εντυπωσιακή το μεγαλύτερό προτέρημά της όμως τολμώ να πω πως ήταν η απόφαση να γυριστεί σε ασπρόμαυρο φιλμ. Η έλλειψη χρωμάτων δίνει μια ψευδή εικόνα αντίκας σε ένα φιλμ αρκετά πρόσφατο, η οποία εναρμονίζεται πλήρως με την ονειρική, νοσταλγική, παραμυθένια του διάθεση. Το δεύτερο προτέρημα του Girl on the bridge πάντως είναι το πρωτότυπο, οριακά «νορμάλ» love story ανάμεσα σε υποψήφιο θύτη και θύμα με την Paradis να σφαδάζει από εκστατικό φόβο κάθε φορά που o Gabor πετάει μαχαίρια. Το φιλμ λοιπόν ξεκινά δυναμικά με διαλόγους που κατά καιρούς γίνονται εξαιρετικά πνευματώδεις, καθώς προχωρά όμως χειροτερεύει αντί να βελτιώνεται-αρχίζει να επαναλαμβάνεται ή να δίνει από μηχανής λύσεις που το μεταμορφώνουν από σοβαρή κωμικοτραγική ιστορία σε ελαφριά κωμωδία. Με λίγο περισσότερο δούλεμα το The girl on the bridge θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερο, κατά βάση όμως παραμένει ένα φιλμ περιορισμένων δυνατοτήτων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου