Γιάννης Παπαιωάννου (Ψηλός ή Πατσάς)
Πήρα τον δρόμο τον στερνό πήρα το μονοπάτι,
γιατί έχω την καρδούλα μου από πληγές γεμάτη. (2)
Βαδίζω με παράπονο και χύνω μαύρο δάκρυ,
χωρίς να ξέρω που θα βγω που θα με βγάλει η άκρη. (2)
Και έτσι γυρνώ παντέρημος κι απ όλους ξεχασμένος,
δίχως ελπίδα στην καρδιά και περιφρονεμένος. (2)
και συ σκληρή το θέλησες να περπατώ μονάχος,
μα θα με σώσει απ τους καημούς πολύ γοργά ο τάφος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου