Ταινία Αυσταλιανής παραγωγής γυρισμένη το 1993.
Mία συγκλονιστική, δραματική, ερωτική ιστορία του 19ου αιώνα, μέσα από ένα πρωτότυπο ρομαντικό σενάριο δίχως ίχνος μελοδραματισμού, αποδεκτό από κάθε τύπο θεατή, που σε αφήνουν άφωνο και σε προσηλώνουν στην οθόνη.
Έγινε αποδεκτή με ενθουσιασμό τόσο από το κοινό όσο και από τους κριτικούς και άξιζε τις άριστες κριτικές όσο και τα όσκαρ που πήρε.
Η ερμηνεία της Holy Hunter είναι μία από τις καλύτερες γυναικείες ερμηνείες όλων των εποχών και πήρε το βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας στο Φεστιβάλ Καννών, Όσκαρ Α' γυναικείας ερμηνείας.
Η νεαρή Anna Paquien, πήρε το όσκαρ Β΄ γυναικείας ερμηνείας. ("Ένα από τα πιο εξαιρετικά παραδείγματα υποκριτικής από παιδί στην ιστορία του κινηματογράφου" - Rogert Ebert) Όσκαρ σεναρίου κέρδισε η σκηνοθέτις Jane Campion.
Συγκλονιστικές ερωτικές σκηνές δίχως ίχνος χυδαιότητας, με πολύ ρομαντισμό και αισθησιασμό γυρισμένες ανάμεσα στην πρωταγωνίστρια Ada McGrath και τον εραστή της Harvey Keitel.
Στην ταινία επικρατεί ο ρομαντισμός, ο αισθησιασμός, ο λυρισμός και οι αντιθέσεις.
Τα πλάνα με το παρατημένο πιάνο στην παραλία και τα πελώρια κύματα που σκάνε από γύρω του είναι καταπληκτικά.
Οι σκηνές στη ζούγκλα, με τη λάσπη τη βρωμιά και τους πρωτόγονους ιθαγενείς Μαορί, έρχονται σε αντίθεση με την μουσική, το πιάνο, την κούπα με το τσάι και την "εξευγενισμένη κοινωνία".
Είναι μία αριστουργιματική ταινία είναι κάτι σαν όπερα, σαν ένα λυρικό ποίημα, σαν ένα ζωγραφικό πίνακα ενός εξωτικού κόσμου.
Υπόθεση:
Η Ada McGrath είναι μία μουγκή Σκωτσέζα που δεν έχει μιλήσει από την ηλικία των 6 χρόνων της και αναγκάζεται να πάει στη Νέα Ζηλανδία μαζί με την κόρη της.
Εκεί την έχει "τάξει" ο πατέρας της να παντρευτεί με έναν άντρα που δεν έχει γνωρίσει ποτέ. Η μεγάλη της αγάπη είναι το πιάνο και δεν το εγκαταλείπει ούτε καν στο μακρύ και δύσκολο ταξίδι τους.
Ο άντρας που θα παντρευτεί δεν συμπαθεί το πιάνο και αυτό καταλήγει στα χέρια ενός ιθαγενή Μαορί, ο οποίος 8α παίξει κα8οριστικό ρόλο στη ζωή της και στην εξέλιξη της υπό8εσης.
Η ζωή και η σχέση των δύο γυναικών, μητέρας και κόρης δημιουργούν μία ατμόσφαιρα άλλοτε γλυκιά και τρυφερή και άλλοτε απόμακρη σε σημείο η μικρή να "προδώσει" το μυστικό της μητέρας της στον πατριό της, που είχε συμπαθήσει και αποδεχτεί ως πατέρα της.
Λίγο πριν το τέλος της ταινίας , είναι οι κατά τη γνώμη μου πιο συγκλονιστικές στιγμές όπου η πρωταγωνίστρια θα πει : «Τι βουτιά, τι θάνατος, τι τύχη ...;».
Θα σας μείνουν αξέχαστες οι αισθησιακές σκηνές ανάμεσα στον Harvey Keitel και την Ada McGrath, όταν γυμνός κα8αρίζει το πιάνο, ή κρυμμένος κάτω από το πιάνο χαϊδεύει το πόδι της Ada μέσα από μία μικρή τρύπα της κάλτσας της.
(πηγή http://cinefil.pblogs.gr/)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου