το πιό αβάσταχτο συναίσθημα είναι η νοσταλγία της παιδικής ηλικίας
Στίχοι: Παραδοσιακό Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Πρώτη εκτέλεση: Κωσταντής Παπακωνσταντίνου & Αριστοτέλης Παπακωνσταντίνου (τα δίδυμα)
Άλλες ερμηνείες: Μάρθα Φριντζήλα (εκπλητική εδω η μουσική του Θανασάκη)
« Κυρά έχεις όμορφο μικρό στο μόσχο αναθρεμμένο.
Το λούζουν, το στολίζουνε στο δάσκαλο το στέλνεις.
Το καρτεράει ο δάσκαλος με μια χρυσή βεργούλα,
το καρτεράει η δασκάλισσα με δυο κλωνάρια μόσχο.
Παιδί μου πού ειν' τα γράμματα, παιδί μου πού ειν' ο νους σου;
Τα γράμματά μου στο χαρτί κι νους μου πέρα δέρνει,
πέρα στις νιες τις όμορφες, πέρα στις μαυρομάτες
που 'χουν τα μάτια σαν ελιά, τα φρύδια σαν γαϊτάνι ».
Στίχοι: Παραδοσιακό Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Πρώτη εκτέλεση: Κωσταντής Παπακωνσταντίνου & Αριστοτέλης Παπακωνσταντίνου (τα δίδυμα)
Άλλες ερμηνείες: Μάρθα Φριντζήλα (εκπλητική εδω η μουσική του Θανασάκη)
« Κυρά έχεις όμορφο μικρό στο μόσχο αναθρεμμένο.
Το λούζουν, το στολίζουνε στο δάσκαλο το στέλνεις.
Το καρτεράει ο δάσκαλος με μια χρυσή βεργούλα,
το καρτεράει η δασκάλισσα με δυο κλωνάρια μόσχο.
Παιδί μου πού ειν' τα γράμματα, παιδί μου πού ειν' ο νους σου;
Τα γράμματά μου στο χαρτί κι νους μου πέρα δέρνει,
πέρα στις νιες τις όμορφες, πέρα στις μαυρομάτες
που 'χουν τα μάτια σαν ελιά, τα φρύδια σαν γαϊτάνι ».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου