Cine.gr
Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα αν αναμείξεις την κωμική ευφυΐα του Chaplin με την αγνή αυθάδεια ενός παιδιού; Το Χαμινι είναι η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους με ήρωα τον Σαρλό και, αν και φανερώνει από την αρχή την ανωριμότητά του, καταφέρνει να κερδίσει τα εύσημα.
Το one man show των ταινιών του Chaplin εγκαταλείπεται για λίγο και ένα πιτσιρίκι γίνεται το ισάξιο ταίρι του. Ένα πιτσιρίκι που, αν δεν κερδίζει την προσοχή, τουλάχιστον στέκεται με αξιώσεις δίπλα στο απαύγασμα ταλέντου που αναδεικνύει ο Chaplin σε κάθε του έργο.
Το κωμικοτραγικό αυτό δίδυμο θα περιφερθεί σε μια πόλη που η σκληρότητά της αντιμάχεται την θετική αντιμετώπιση της με ευεργετικά αποτελέσματα για την ευαισθησία μας. Βαθιά ουμανιστικό δίνει στην ηθική ένα καλό μάθημα ανθρωπισμού και ερεθίζει συνεχώς τους δακρυγόνους αδένες παράλληλα με τους κοιλιακούς, συνδυάζοντας με τον καλύτερο τρόπο το τραγικό με το κωμικό και με μια φιλοσοφία ζωής, ανθρωποκεντρική όσο δεν παίρνει και για αυτό αναρχική.
Το Χαμινι δίνει το πρώτο στίγμα της φιλμογραφίας του Chaplin περιέχοντας όλα τα χαρακτηριστικά του έργου του. Απλό και τρυφερό διαφέρει μόνο στην παρουσία του δαιμόνιου μικρού από τα υπόλοιπα. Η μουσική πανταχού παρούσα λέει όσα ο λόγος δεν θα μπορούσε ποτέ να πει και συμπληρώνει τον συναισθηματικό καμβά.
Το φινάλε που επιφέρει τη λύτρωση ίσως απογοητεύσει οπαδούς της Chaplinικής φιλοσοφίας , όπως και του λόγου μου, αλλά είναι γεγονός ότι ακόμα και στις περιπτώσεις όπου μια κάποια λύτρωση υπονοείται (τρανό παράδειγμα τα Φωτα της Πολης), η κάμερα θα κλείσει πριν επέλθει.
Όπως πίστευε και ο ίδιος ο Chaplin νομίζω ότι τα λόγια είναι από εδώ και πέρα περιττά. Ένα κομμάτι κλασικής μουσικής δεν χρειάζεται λόγια για να το καταλάβεις και κατά τον ίδιο τρόπο η ταινία δεν χρειάζεται οποιαδήποτε κριτική. Απλώς νιώστε την!
Στάμος Δημητρόπουλος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου