Gustavo Alfredo Santaolalla ΓΚΟΥΣΤΑΒΟ ΣΑΝΤΑΟΛΑΓΙΑ (γεννήθηκε στην Aργεντινή 19/8/1951)
Συνέθεσε
τη μουσική για μερικές από τις σημαντικότερες ταινίες της τελευταίας
δεκαετίας: “Χαμένες αγάπες”, “21 γραμμάρια”, “Ημερολόγια μοτοσικλέτας”,
“Το μυστικό του Brokeback Mountain”, “Βαβέλ”.
Συνέντευξη:
Βασίλης Πάγκαλος
Για τις δύο τελευταίες κέρδισε το βραβείο Όσκαρ το 2005 και το 2006, ενώ
έχει τιμηθεί με πάμπολλα άλλα βραβεία. Ο αργεντινός συνθέτης και
μουσικός παραγωγός Γκουστάβο Σανταολάγια είναι ένας από τους καλλιτέχνες
στους οποίους οφείλεται η διεθνής άνθηση της λατινοαμερικάνικης
κουλτούρας τα τελευταία χρόνια. Μαζί του είχαμε μια ενδιαφέρουσα
συνομιλία. Κατάφερε να επιβληθεί στον κινηματογράφο δουλεύοντας
κόντρα
στις χολιγουντιανές παραδόσεις. Κέρδισε δύο Όσκαρ γράφοντας όχι
συμφωνική μουσική αλλά μικρές μινιμαλιστικές μουσικές φράσεις, συχνά για
μόνο ένα όργανο - μια κιθάρα, ένα ούτι ή μια φλογέρα. Ο 57χρονος
Γκουστάβο Σανταολάγια είναι ένας καλλιτέχνης που μέσω του κινηματογράφου
απευθύνεται σε ένα παγκόσμιο κοινό, αλλά δεν ξεχνά τις ρίζες του. Δεν
είναι μόνο η διερεύνηση της σύγχρονης μουσικής παράδοσης της Αργεντινής
μέσα από το σχήμα Bajofondo (Μπαχοφόντο), αλλά και το πρόσφατο project
“Café de los maestros”, που αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Αυτός ο
δίσκος φέρνει στην επιφάνεια τους λαϊκούς καλλιτέχνες που πέρασαν τη ζωή
τους τραγουδώντας τάνγκο στα συνοικιακά καφέ του Μπουένος Άιρες και του
Μοντεβιδέο. Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας υπηρέτησαν το είδος με
ειλικρίνεια, αυθεντικότητα και πρωτοτυπία, και σήμερα πια
συγκαταλέγονται στους μεγάλους δασκάλους, τους maestros. Ο Γκουστάβο
Σανταολάγια με γνώση και ευαισθησία κατάφερε να συνενώσει όλους αυτούς
τους εναπομείναντες της παλιάς φρουράς του τάνγκο σε μία μοναδική
συναυλία στο Τεάτρο Κολόν του Μπουένος Άιρες. Όλη η διαδικασία
καταγράφηκε στο ντοκιμαντέρ “Café de los maestros” του Μιγκέλ Κοάν, που
προβλήθηκε πρόσφατα στο “Ολύμπιον” και αποτέλεσε την αφορμή για μια
γενικότερη συζήτηση με τον συνθέτη, η οποία πραγματοποιήθηκε κατά την
επίσκεψή του στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο του 49ου Φεστιβάλ
Κινηματογράφου.
His most recent solo album, titled Ronroco (1998), contained several tracks with the characteristic sound of the charango, a folk string instrument, that poured into what constituted his next significant endeavor: music for movies.
Ronroco also contains his (nearly)-solo piece for charango Iguazu, which has been used in The Insider by Michael Mann.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου